Diverse vervangingen

De afgelopen weken heb ik een aantal onderdelen vervangen, waarvan hier verslag.

1. Remgrepen

De originele Tektro remgrepen rammelden er met name op klinkerwegen lustig op los, hetgeen met een flink kabaal gepaard ging. Het voordeel was dat iedereen me aan hoorde komen, maar zelf vond ik het niet zo'n fijn gehoor. Oorzaak was dat de remgrepen in de loop van de tijd veel speling hadden gekregen op het draaipunt.

veel speling op het draaipunt

'rammelaars'

Om de remgrepen te vervangen moesten eerst de de snoertjes van de fietscomputer worden doorgeknipt, en de bar-ends, handvatjes, shifters en oude schakelgrepen worden gedemonteerd.

In plaats van de Tektro remgrepen heb ik Avid Speed Dial 7 remgrepen gemonteerd. Die blijken een stuk rustiger te zijn, en hoewel de grepen een stuk korter zijn, laten ze zich ook prima bedienen:)

2. Shifters

	open gestrokken shifter
	vervuild en ingesleten
	gedemonteerde X5 shifters

Het verdraaien van de originele SRAM X5 verstellers ging steeds zwaarder. Daarnaast lukte het me ook niet de achterderailleur zo af te stellen dat deze over het volledige bereik van de cassette goed schakelde, ook niet met een nieuwe achterderailleur, cassette en ketting.

Al een tijdje had ik nieuwe SRAM X9 verstellers in huis liggen, vandaar dat ik de X5 door de X9 exemplaren heb vervangen. In de praktijk is dat een hele verbetering!

De originele handvatten bleken te kort te zijn. Die heb ik daarom vervangen door universele neopreen exemplaren van de Halfords, die zelf op maat gemaakt moeten worden.

Bij toeval kwam ik er achter dat de X5 verstellers heel makkelijk uit elkaar te trekken zijn, als of het er voor gemaakt is. Op die manier werd duidelijk waarom het verdraaien van de verstellers zo belabberd ging, nou ja, de afbeeldingen spreken voor zich zelf ...

Dat het verstandig is om de shifters regelmatig uit elkaar te halen en schoon te maken moge duidelijk zijn!

3. Houder van de fietscomputer en bijbehorende snoertjes

'oude' houder met ingevreten contacten
'onfrisse' stekkertjes en busjes
universele houder voor BC1609
trapfreqentiesensor voor univ. houder

Zowel de snelheidsmeting als trapfrequentiemeting vielen de laatste tijd regelmatig uit. Het eerste was te verhelpen door de fietscomputer een paar keer te verdraaien ten opzichte van de houder, het tweede door de los getrilde stekkertjes van de trapfrequentiesensor weer stevig vast te duwen in de houder van de fietscomputer. Het uitvallen van de snelheidsmeting werd naar mijn idee veroorzaakt door een slecht contact van de contactkogeltjes in de fietscomputer zelf of door een slecht contact van diezelfde kogeltjes met de contactvlakjes in de houder. Daarom had ik al een nieuwe fietscomputer, een universele houder en een trapfrequentiesensor voor de universele houder aangeschaft, uiteraard inclusief de bijbehorende spulletjes.

Voordelen van de universele houder ten opzichte van de normale houder zijn dat je de contactbusjes eenvoudig uit de houder kunt duwen, zodat je bijvoorbeeld bij het vervangen of onderhouden van de shifters niet de bedrading van de fietscomputer hoeft door te knippen, en dat de trapfrequentie-sensor op een degelijke manier is aangesloten in plaats van met gammele stekkertjes.

Omdat de snoertjes van de fietscomputer toch al waren doorgeknipt was het een goed moment om de nieuwe spullen te monteren. De oude sensoren heb ik laten zitten. Van de nieuwe sensoren heb ik de contactbusjes met de benodigde snoerlengte afgeknipt, en deze heb ik vastgesoldeerd aan de bedrading van de oude sensoren. Eén en ander blijkt in combinatie met de 'oude' fietscomputer goed te werken, dus de 'nieuwe' blijft nog even op de plank liggen.

4. Lichtschakelaar

lichtschakelaar on top

De schakelaar voor de Cyo koplamp zat tot nu toe in een apart doosje dat vastgeplakt zat aan de Tektro remgreep. Door een iets andere dimensionering van de remgrepen en de shifters kon dat doosje niet terug naar z'n oude plek. Daarom is de schakelaar verhuisd naar de afsluitdop aan de bovenkant van de stuurbuis. Daar past het schakelaartje precies in, en het schakelaartje laat zich op die plek prima bedienen.

5. Spaak nr 6 linksvoor

links voor is spaak #6 gesneuveld

Alweer een spaak vervangen. Spaak numero 6 in het linker voorwiel was gesneuveld.

Winter 2010/2011

Een overzichtje van mijn ervaringen met de ICE Vortex 1 - 700 in de winter van 2010/2011.

"Winterbanden". Het vervangen of plakken van lekke banden is geen hobby van me, zeker als dit moet gebeuren in koude, natte en/of donkere omstandigheden. Daarom heb ik na de eerste sneeuwvoorspellingen de Kojaks vervangen door Schwalbe Marathon Plus banden. De Marathon Plus heeft een goede reputatie op het gebied van lekbestendigheid, daarnaast geeft het profiel van de Marathon Plus net wat extra grip bij sneeuw en ijs. Helaas hebben deze banden ook de reputatie dat ze een nadelige invloed hebben op de acceleratie en de snelheid. Zie bijvoorbeeld de ervaringen van andere ligfietsers op http://www.ligfiets.net met de Schwalbe Marathon Plus 35-406 en 35-559. Beide reputaties kan ik bevestigen. Tijdens de afgelopen winter heb ik geen lekke banden gehad, maar het accelereren verliep moeizamer en de kruissnelheid ging naar mijn inschatting met ongeveer 2 km/u omlaag.

17-12-2010 - na een woon-werkrit (1)

Sneeuw. Ook in deze regio is de afgelopen winter veel sneeuw gevallen. Behoudens een weekje vakantie tussen Kerst en Oud en Nieuw heb ik de hele winter door gefietst, dus ook door de sneeuw. Toen ik de ligfiets nog had pakte ik bij gladheid mijn mountainbike. Deze winter heb ik de mountainbike niet gebruikt. Vergeleken met de MTB lijkt het fietsen met de trike door de sneeuw zwaarder te gaan. Met de MTB kun je vaak in een bestaand spoor rijden, terwijl je met de trike vaak een aantal nieuwe sporen aan het maken bent. En naarmate het maken van die sporen meer energie kost en/of de gladheid toeneemt gaat het achterwiel van de trike steeds meer doorslippen. In extreme gevallen liep de snelheid hierdoor terug tot een krappe 10 km/u, en incidenteel moesten bruggetjes en plekken met veel sneeuw lopend bedwongen worden. Het voordeel van de trike is natuurlijk weer dat je geen energie hoeft te steken in het overeind blijven.

17-12-2010 - na een woon-werkrit (2)

Schoonmaken en smeren. Na een rit over gepekelde, natte wegen is het zaak de fiets zo snel mogelijk en zoveel mogelijk van pekel te ontdoen, de ketting schoon te spoelen, te drogen en weer te smeren. Afgelopen winter heb ik dat vaak moeten doen, zo vaak dat ik voor het schoonmaken een Gardena drukspuit heb aangeschaft. Handig om de ketting en rest van de trike gericht schoon te spuiten zonder dat direct alle smeermiddelen in het putje wegspoelen.

AVID BB7 schijfremmen. Uit ervaring wist ik dat de AVID BB7 schijfremmen behoorlijk gevoelig zijn voor de inwerking van pekel. Ze zaten namelijk ook op mijn Nazca Fuego. Met name de zuiger die schuil gaat achter de grote rode verstelknop heeft de neiging door de inwerking van pekel vast te "rotten". Aangroei als gevolg van oxidatie en andere narigheid zorgt er bovendien voor dat de brake pads steeds vaker aanlopen. Om problemen te voorkomen heb ik de remklauwen en de zuigers deze winter twee keer gedemonteerd en schoon gemaakt. Door de schroefraad van de genoemde zuiger bij het monteren van montagevet te voorzien blijven de remmen goed verstelbaar.

Kabels. Het is een aantal keren voorgekomen dat ik ’s morgens de trike pakte en dat één of meerdere rem- of schakelgrepen nauwelijks in beweging te krijgen waren. De oorzaak was bevriezing van vocht in de kabels. Door de kabels met de hand wat heen en weer te bewegen lukte het steeds om de remkabels weer gangbaar te maken. Hetzelfde euvel deed zich voor bij de kabel van de achterderailleur. Het gangbaar maken van deze kabel bleek soms niet of soms maar voor een deel mogelijk, waardoor ik in die gevallen met een gereduceerd aantal versnellingen moest vertrekken. Met de voorderailleur kon ik het gemis van de weggevallen versnellingen redelijk opvangen, en meestal kwamen er gaandeweg weer extra versnellingen beschikbaar.

De buitenkabel van de schakelkabel van de achterderailleur bestond in eerste instantie uit twee delen, onderbroken door een stukje zonder buitenkabel. Om het binnendringen van vocht en viezigheid tegen te gaan heb ik deze losse delen na een tijdje vervangen door een buitenkabel uit één stuk, en heb ik het uiteinde bij de achterderailleur voorzien van een sealing.

Draaiverstellers. Het schakelen bleek ook bemoeilijkt te worden doordat de SRAM X5 draaiverstellers niet meer soepel te verstellen waren. Wat me opviel was dat het gaatje voor de doorvoer van de binnenkabel, dat bij een MTB aan de zijkant van de versteller zit, door de positie van deze verstellers op het stuur van de trike aan de bovenkant zit. Hierdoor kan er gemakkelijk water en viezigheid in de verstellers lopen. Daarom heb ik verstellers via die gaatjes ingespoten met siliconenspray waarna ik de gaatjes heb afgesloten met een plugje. Het hielp wel iets, maar van soepel schakelen was pas sprake zodra de temperatuur weer boven de nul graden uitkwam.

Spaaknippels. Na verloop van tijd werd ik regelmatig geconfronteerd met los hangende spaken, zowel in het linker voorwiel als in het achterwiel. Steeds bleek dat de kop van de alu spaaknippel was afgebroken. Een aantal keren heb ik gebroken spaaknippels vervangen. Een lastig werkje, want: wiel uit de fiets halen, band er af, velglint los, spaaknippel er op, spaak op spanning brengen, velglint weer vast, band er op, oppompen en het wiel weer in de fiets plaatsen. Ook heb ik de spaakspanning van alle spaken verhoogd, maar waarschijnlijk was het al te laat want na vijf afgebroken spaaknippels viel me op dat sommige spaaknippels aan de smalle kant begonnen af te brokkelen.

gebroken spaaknippels

Ik had de indruk dat de gebruikte aluminium spaaknippels niet sterk genoeg waren en dat de spaakspanning te snel daalde. Om een lang verhaal kort te maken: halverwege januari - na 1820 km - had ik geen vertrouwen meer in de alu spaaknippels en heb ik ze allemaal vervangen door zelfborgende "DT pro lock standard" spaaknippels van messing. Binnenkort meer hierover op deze blog ...

voorwiellagers na demontage

Voorwiellagers. Na vijf weken met sneeuw en pekel merkte ik dat er veel speling in de voorwiellagers zat. Bij mijn ICE Vortex zijn die lagers niet afgeschermd. Blijkbaar waren de sealings van de lagers zelf niet in staat de pekel volledig buiten de deur te houden, want toen ik ze verving bleek dat ze volledig verroest waren. De voorwiellagers heb ik tegelijk met de spaaknippels vervangen. Wordt vervolgd ...

Stangkoplagers. Half februari bleek er een behoorlijke speling te zitten in de stangkoplagers van het stuur. Een maand later, bij km stand 3344, heb ik de stangkoppen vervangen. Meer over dit onderwerp in een volgend bericht op deze blog ...

ICE support. Over de problemen met de spaaknippels, voorwiellagers en stangkoppen heb ik vrij uitgebreide email contacten gehad met ICE. Het viel me op dat mijn klachten, adviezen en vragen serieus werden behandeld. In het geval van de stangkoppen stuurde ICE me na de probleemmelding zelfs direct een nieuw setje toe.

Resumé. Het fietsen met de trike in winterse omstandigheden is, hoewel soms zwaar, voor mij goed mogelijk gebleken. Mijn ICE Vortex bleek af fabriek niet helemaal klaar te zijn voor een stevige winter. De problemen met de spaaknippels, voorwiellagers en stangkoppen zijn in dat opzicht illustratief. De problemen met de vast gevroren kabels zijn denk ik van algemene aard, hoewel ik dit soort problemen nooit zo sterk ervaren heb als op de trike. Toch eens kijken of daar oplossingen voor zijn.

P.S. Dit bericht is achteraf gepubliceerd op 5-8-2011.