Nieuwe fietscomputer

Sinds ik eind mei twee spaken moest vervangen en de spaakspanning van de voorwielen heb verlaagd, heb ik me niet meer hoeven bezig te houden met reparaties. Wekelijks de ongewenste indringers uit de banden verwijderen, beetje extra lucht in de banden, ketting schoon maken en smeren, schijfremmen bijstellen, meer was niet nodig. Dus was er tijd om enkele verbeteringen aan te brengen. Eén van die verbeteringen betrof de fietscomputer.

Het gebeurde de laatste tijd regelmatig dat de bekabelde Sigma BC1609 het contact met één van de sensoren verloor, naar mijn idee doordat de contactjes in de fietscomputer zelf niet meer zo fris waren. Dat probleem zou simpel op te lossen zijn door een nieuwe Sigma BC1609 te kopen, ware het niet dat ik intussen wat meer wensen had ten aanzien van een fietscomputer. Zo wilde ik graag een fietscomputer met hartslagmeting en een fietscomputer die de fietsritten gedetailleerd registreert. Dat betekende dat een nieuwe fietscomputer gekozen moest worden.

Garmin Edge 510 prestatiebundel
Bontrager Speedtrap speed sensor
Bontrager Interchange cadence sensor
Garmin Edge 510 op het stuur

Na het lezen van een aantal reviews, met name het Garmin Edge 510 In-Depth Review van DC Rainmaker, viel mijn keuze op de Garmin Edge 510 met prestatiebundel. Standaard wordt de Garmin Edge 510 geleverd met een standaard fietssteun, USB-kabel, oplader, bevestigingskabeltje en een handleiding. De prestatiebundel voegt hier een voorsteun, premium hartslagmeter en de gecombineerde snelheids-/cadanssensor GSC-10 aan toe.

De GSC-10 is bedoeld voor montage op het linker been van de liggende achtervork van een "normale" fiets, en kan op die plek de omwentelingen van de linker crankarm en het achterwiel registreren. Aangezien op mijn trike de crankarmen en het achterwiel mijlenver van elkaar verwijderd zijn had ik voor de trike niet zo veel aan deze sensor. Geen probleem, ik heb andere fietsen waarop de GSC-10 wel prima inzetbaar is.

Garmin levert geen sensoren die alleen de snelheid of de cadans registreren. In theorie is dat geen probleem. De Edge 510 is namelijk ANT+ compatible. Dat betekent dat gebruik gemaakt kan worden van ANT+ sensoren van andere fabrikanten. Op http://www.thisisant.com/directory/edge-510/ is een lijst te vinden van sensoren die compatible zijn met de Garmin Edge 510, waaronder snelheidssensoren en cadanssensoren van O-synce en Bontrager.

Omdat ik van plan was de fietscomputer bij ze te bestellen heb ik Futurumshop voor de zekerheid de volgende vraag gesteld: "Op mijn ligfiets trike heb ik aparte sensoren nodig voor de snelheid en de cadans. Kan de Garmin 510 tegelijkertijd overweg met aparte sensoren voor snelheid en cadans, zoals bijvoorbeeld die uit de Macro X serie van O-synce?" Tot mijn verrassing kreeg ik de volgende reactie: "Een Garmin Edge ontvangt alleen de eigen Garmin sensoren. Twee losse sensoren zullen niet herkent worden." Ik weet dat deze reactie onjuist is maar wilde niet het risico lopen dat e.e.a. niet zou samenwerken. Op basis van de review van DC Rainmaker wist ik dat de Garmin 510 prima overweg kan met de sensoren van Bontrager. Daarom heb ik een bedrijf gezocht en gevonden dat deze sensoren verkoopt: Bikestudio.nl. Zo besteld en zo gekregen.

De bezorgde snelheidssensor bleek echter niet de bestelde Bontrager Interchange ANT+ Speed Sensor (met ongeveer hetzelfde uiterlijk als de Bontrager Cadense sensor), maar de Bontrager speedtrap sensor. Deze laatste is bedoeld voor plaatsing in compatibele Bontrager-vorken. Op twee mailtjes van mijn kant, waarin ik aangaf dat ik graag de bestelde sensor wilde ontvangen, is niet gereageerd. Vervelend! Ik heb me er bij neer gelegd. Met wat knutselwerk is het toch gelukt de sensor op de achtervork te monteren. Het geheel zal niet de schoonheidsprijs winnen, maar het werkt goed.

Sinds 26 juni heb ik de Garmin Edge 510 in gebruik en heb ik mijn ritten ge-upload naar Garmin Connect en Strava. De grootste meerwaarde vind ik de registratie van de hartslag. Tijdens een rit kun je er bewust voor kiezen om tot het uiterste te gaan of voor een veilige inspanning te gaan. Tot nu toe deed ik dat op gevoel, en met name met wind tegen moest ik de soms (te) zware inspanning de volgende dag bekopen met een flink moeheidsgevoel.

Accessoires

Na de verlichting waren de overige accessoires aan de beurt. Denk hierbij aan het monteren van een andere cassette, SPD pedalen, een bel, fietscomputer, spiegel, bidonhouder, fietspomp, af en toe een gps, en het opbergen van plakspullen, gereedschap en reserve materiaal. Verder moest ik een oplossing vinden voor m'n fietstas want ik had zo mijn twijfels of de fietstas die ik had wel boven op de smalle bagagedrager van de Vortex zou blijven zitten.

Voor het fietsen in Nederland gebruik ik eigenlijk altijd 12-25 of 12-26 cassette. Hierdoor zijn de verschillen tussen de opvolgende versnellingen wat kleiner, en is het makkelijker een prettige kruissnelheid te vinden en vast te houden. Daarom heb ik als eerste de standaard gemonteerde Sram PG 950 11-32 9sp cassette vervangen door een Sram PG 950 12-26 9sp.

Daarna heb ik de pedalen (Shimano SPD PD-M520) gemonteerd. Met een nieuwe fiets is dat normaliter geen probleem, en dat was het nu ook niet:-)

Bij een “gewone” fiets en een ligfiets met bovenstuur kun je de bel, fietscomputer, spiegel en gps in het algemeen wel kwijt op het stuur, op de ICE Vortex mis je echter een horizontale buis om genoemde zaken op een bereikbare en zichtbare plek te monteren. Ik heb dit opgelost door de remgrepen en draaischakelgrepen zoveel mogelijk naar beneden te verplaatsen. Hierdoor kwam op de uiteinden van de stuurbuis net voldoende ruimte vrij voor de montage van (Pro straight forged) bar-ends. Op de linker bar-end kon ik de Mountain Mirrycle spiegel, de Sigma BC1609 fietscomputer en de fietsbel (een Cateye Comet PB-200) kwijt, op de rechter bar-end de mount van de gps.

De volgende uitdagingen waren de plaatsing van de snelheidssensor, en het aansluiten van die sensor én de trapfrequentiesensor op de fietscomputer. Het gaat namelijk om een bedrade variant van de BC1609. Normaliter zou ik de snelheidssensor bij het, of beter gezegd,  een voorwiel plaatsen. Bij deze trike zit echter aan de ene kant van het wiel de schijfrem in de weg, en aan de andere kant mis je een ophangpunt omdat de voorwielen enkelzijdig zijn opgehangen. Daarom heb ik de snelheidssensor bij het achterwiel gemonteerd. Van beide sensoren bleken de aansluitsnoeren te kort. Gelukkig bleek het verlengen geen probleem. Het bleek gewoon een kwestie van de draad op een handige plek door midden knippen, twee-aderig kabeltje van de gewenste lengte er tussen, adertjes aan elkaar solderen, goed isoleren en werken!

Volgende actiepunt was het vinden van een geschikte plek voor de bidonhouder. De Vortex beschikt wel over de benodigde nokken, maar als je de bidonhouder daar op de bedoelde manier aan bevestigt wijst de opening van de bidonhouder naar voren. Hierdoor is het pakken en weer terugplaatsen van de bidon tijdens het fietsen niet echt handig. Daar heb ik het volgende op gevonden. Van een aluminium strip heb ik een soort driehoek gevouwen die ik op de bidonnokken van de trike heb geschroefd en daarop heb ik de bidonhouder geschroefd. Moeilijk uit leggen, maar het resultaat is dat de opening van de bidonhouder naar de fietser wijst waardoor het gebruik van een bidon tijdens het fietsen een stuk makkelijker is. Afijn, de afbeelding hiernaast zegt meer dan mijn woorden.

Tenslotte moest nog een oplossing gevonden worden voor het herbergen van de fietspomp, plakspullen, gereedschap, reservemateriaal en het vervoeren van de fietstas. Uiteindelijk heb ik oplossing gevonden in de aanschaf van een stel nieuwe fietstassen, Vaude Aqua Front Waterproof Panniers Rood 28 (2*14 liter). Eén tas voor de genoemde spullen, en één tas voor het vervoer van kleding, lunch etc.. Aerodynamisch gezien is dit wellicht niet de slimste keus. Daar tegenover staat dat deze tassen heel stevig en waterdicht zijn, makkelijk aan de fiets op te hangen zijn en daar ook weer makkelijk vanaf te halen zijn. Met behulp van wat schuimband op strategische plekken zijn ze bovendien nagenoeg rammelvrij.

Na het aanbrengen van reflectiemateriaal op de voorspatborden, voorderailleurbuis en spiegel was de trike wat mij betreft klaar voor de eerste woon-werk rit.

P.S. Dit bericht is achteraf gepubliceerd op 29-07-2011.