Enkel en onderhoud

SKF lager 6001-2RSL
van z.g.a.n. t/m oud roest
spaakbreuk #4 linksvoor
zijkanten van de kogels boven
'zwemmende' kogels

Na een weekje rust was m'n enkel vorig weekend al behoorlijk vooruit gegaan. De enkel was nog wel een beetje dik, en het lopen ging af en toe nog wat moeizaam, maar fietsen bleek goed te gaan. In het weekend heb ik pekelresten van de trike gewassen, het binnenwerk van de schijfremmen schoon gemaakt en de "winterbanden" weer omgewisseld voor "zomerbanden". Volgens diverse bronnen op internet is fietsen een goede oefening voor mensen met een verstuikte enkel. Gesterkt door deze "wetenschap" ben ik maandag weer voorzichtig met de trike naar het werk gegaan. Het fietsen ging niet geweldig, want ik durfde m'n rechter been niet zwaar te belasten, maar ik kwam waar ik wezen moest! En met een beetje hulp van m'n handen bleek pijnloos uitklikken ook mogelijk. Na het fietsen bleven nare reacties van de enkel gelukkig uit :-). Zodoende ben ik ook woensdag en vrijdag met de trike naar het werk geweest. Hoewel het fietsen steeds beter ging en ik de enkel steeds meer durfde te belasten wilde de vaart er nog niet echt in komen. Verder viel op dat de trike niet bepaald scherp stuurde. Reden om de techniek eens kritisch te bekijken.

Om te beginnen bleken beide voorwielen niet soepel meer te draaien. Het buitenste lager van het linker voorwiel had nogal wat speling. Van de stangkoplagers van de besturing wist ik al een tijdje dat er speling in zat, maar nu vond ik de tijd rijp om ze te vervangen. Als eerste heb de SKF 6001-2RSL voorwiellagers vervangen door nieuwe van het hetzelfde merk en type. Dat heb ik al eerder gedaan, en dat kon ik merken want het ging voor mijn gevoel een stuk makkelijker nu. Opvallend was dat de staat van de lagers nogal varieerde, van "stuk oud roest" tot "zo goed als nieuw". Gezien hun kilometrage (10.519) en vergeleken met de vorige vond ik ze er nog redelijk uit zien.

En passant bleek links voor een spaak (#4) gesneuveld te zijn. Omdat er ook wat slag in het wiel zat heb ik het wiel weer netjes gericht. Hierbij moest nog een spaak (#5) vervangen worden.

Laatste klus van dit weekend was het vervangen van de stangkoplagers van het stuur. Ook dat ging een stuk makkelijker dan de vorige keer. Deze keer heb ik alleen de buitenste stangkoppen vervangen, in de binnenste stangkoppen bleek nauwelijks speling te zitten. Kennelijk hebben de buitenste stangkoppen veel meer te lijden. Dat de stangkoppen versleten zijn is goed te zien op de vierde afbeelding waar ik de zijkanten van de kogels naar boven heb gedraaid: het oppervlak is na 8995 km niet bepaald glad meer. Op de laatste afbeelding is te zien dat de kogels nogal ruim in hun jasje zitten.

Km. stand 12.339

Voorjaar!

Stangkoplagers. Half februari bleek er een behoorlijke speling te zitten in de stangkoplagers van het stuur. Op 20 februari heb ik het probleem bij ICE gemeld en gevraagd of ik bij hun nieuwe stangkoppen kon bestellen. Volgens de betreffende medewerker was ICE nog niet eerder benaderd vanwege slijtage van de Igus stangkoppen. Hoewel ik niet eerder met deze medewerker te maken had bleek uit zijn reactie dat hij wist van mijn eerdere problemen met de spaaknippels en voorwiellagers. ICE stuurde me kosteloos een complete vervangingsset. Om de oorzaak van de snelle slijtage te kunnen bepalen kreeg ik het vrijblijvende verzoek de oude exemplaren naar ICE te sturen. Dat heb ik gedaan. Overigens was deze medewerker er zeker van dat ik het probleem ook gehad zou hebben met de gebruikelijke metalen stangkoppen. Ook dit keer niets dan lof voor de door ICE geleverde ondersteuning!

Nieuwe Igus stangkop

Met het vervangen van de stangkoppen heb ik gewacht tot het beter weer werd. Tijdens het rijden ondervond ik namelijk geen hinder van de speling.

Op 12 maart, bij km stand 3344, heb ik de stangkoppen vervangen. Hiervoor heb ik de instructie van ICE "Adjusting track instructions" gevolgd. Het vervangen van de stangkoppen door de nieuwe was een fluitje van een cent, het uitlijnen van de voorwielen door de spoorstangen op de juiste lengte in te stellen een stuk lastiger. Na herhaaldelijk instellen, meten, borgmoeren vastdraaien, meten, er achter komen dat de instelling verlopen was, weer losmaken en opnieuw uitvoeren was de uitlijning in orde.

"Zomerbanden". De Marathon Plus hebben me lekvrij de winter door geholpen. Met beter weer in het vooruitzicht heb ik de Marathon Plus banden weer vervangen door de Kojaks. Dat fietst weer een stuk lichter!

Km stand: 3344 km

P.S. Dit bericht is achteraf gepubliceerd op 12-8-2011.