Achterdrager vervangen door lowrider

trike schuin van achteren (oud)
trike, zijaanzicht (oud)
lowrider (foto: InternetBikes)
Secula op spatbord (foto: B&M)
lowrider van opzij
lowrider, schuin van achteren

Mijn trike is altijd voorzien geweest van een bagagedrager, een achterdrager. Aan deze bagagedrager kon ik prima mijn lowridertassen hangen. Lowridertassen zijn wat minder hoog dan "normale" tassen voor een achterdrager. Jammer genoeg beschikte deze bagagedrager niet over extra - lage - tussenbuizen om de tassen aan op te hangen. Daardoor zaten de tassen hoger en verder naar achteren op de fiets dan mij lief was, wat een nadelige invloed had op het zwaartepunt van de trike. In de praktijk viel er goed mee te leven. Wel merkte ik altijd een groot verschil in het rijgedrag tussen het fietsen met en zonder tassen. Zonder die tassen is het heel makkelijk om de fiets aan de achterkant wat uit te laten breken en de trike als het ware de bocht om te zetten, met tassen lukte dat niet en moest ik het qua bochtenwerk wat kalmer aan doen.

Laatst viel me op dat de bagagedrager flink te lijden had gehad van de beugels van de tassen. Op de plekken waar de beugels de buizen van de bagagedrager omarmden werden de buizen behoorlijk dun. Ondanks dat de bagagedrager niet direct op instorten stond vond ik het een goed moment om naar een andere bagagedrager uit te kijken.

Het was natuurlijk het makkelijkst geweest om een bagagedrager te kopen met verlaagde tussenbuizen. Daarvan zijn diverse modellen op de markt verkrijgbaar. Maar deze modellen bieden wat mij betreft niet voldoende effect wat betreft het omlaag en naar voren verplaatsen (van het zwaartepunt) van de tassen. Omdat mijn tassen eigenlijk bedoeld zijn voor lowrider bagagedragers kwam ik op het idee om de bagagedrager te vervangen door een lowrider. Met de gedachte dat ik nog wel wat maatwerk zou moeten verrichten om de lowrider op te fiets te monteren heb ik bij InternetBikes voor een schappelijk prijsje de "Massload lowrider" gekocht.

Het vervangen van de bagagedrager door een lowrider zou ook gevolgen hebben voor het achterlicht, een B&M Toplight Line Plus. Het bevestigingspunt aan de bagagedrager zou hierdoor immers komen te vervallen. Ik heb nog even gedubd of ik het achterlicht aan de linker tas zou bevestigen. Toen ik er achter kwam dat B&M nu ook een LineTec achterlicht voor het spatbord in het assortiment heeft, de Secula Plus, was de keuze snel gemaakt en heb ik mij een Secula aangeschaft.

Wonder boven wonder bleek de lowrider perfect op de trike te passen :)) Alsof deze er voor gemaakt is! Voor de stevigheid heb ik beide delen van de lowrider met elkaar verbonden met een stuk rvs draadeind van 200 mm . Hiervoor heb ik in beide delen een gaatje moeten boren. Maar dat is dan ook de enige aanpassing.

Het aanpassen van de verlichting was een appeltje-eitje. Kwestie van het "oude" achterlicht afkoppelen, twee gaatjes boren in het spatbord, Secula Plus vastzetten, draadje verleggen, aansluiten, klaar.

rvs draadeind verbindt beide delen

close-up van Secula

De volgende foto's tonen de gevolgen van de "verbouwing" op het aanzicht van de trike.

trike schuin van achteren (nieuw)

trike, zijaanzicht (nieuw)

Tenslotte heb ik, toen het al donker was, de zichtbaarheid van de B&M Secula Plus vergeleken met die van de B&M Toplight Line Plus. Daarvoor heb ik beide achterlichten naast elkaar opgesteld, links de Toplight Line Plus, rechts de Secula Plus. Vervolgens heb ik op een afstand van ca. 12 meter een foto gemaakt.

Links Toplight Line Plus, rechts Secula Plus

Op de foto is de Toplight Line Plus als een iets grotere vlek te zien, maar veel scheelt het niet. Dat brengt mij tot de conclusie dat het met mijn zichtbaarheid in het donker wel goed zit.

Op de hamvraag of deze verbouwing het gewenste effect heeft op het weggedrag van de trike heb ik nog geen antwoord. De komende week zal hier meer duidelijkheid over moeten verschaffen.

Km. stand: 25.028

Verlichting

Om de trike geschikt te maken voor m'n woon-werk verkeer, moest er nog wel wat gesleuteld worden. In de regel vertrek ik 's ochtends om ca kwart voor zes naar m'n werk. In oktober betekent dat een rit in het donker. De rit gaat dan deels door goed verlichte woongebieden en langs industriegebied, maar ook door stukken onverlichte polder. Mijn eerste aandacht ging daarom uit naar de verlichting, niet alleen om zelf goed te zien, maar zeker ook om gezien te worden. Met oog op het laatste fiets ik tegenwoordig trouwens altijd met de verlichting aan.

Op m'n vorige fiets, een Nazca Fuego, had ik in eerste instantie één koplamp, een B&M Lumotec IQ Cyo N Plus 175 QNDI 7.4V (60lux). Met die koplamp was het zicht veraf goed, alleen het zicht vlak voor de fiets vond ik onvoldoende, en ook over de zichtbaarheid van deze koplamp overdag was ik niet overtuigd. Daarom kreeg de B&M Cyo versterking van een led-lamp, een via LEDSEE verkregen 12V 3W-White-MR16-Cree-Chip-LED-Spot-210lm-10-Deg. Die lamp bleek een prima aanvulling op de Cyo. Als achterlicht gebruikte ik het standaard op de Fuego gemonteerde 3V achterlicht. Voor de voeding van de verlichting maakte ik gebruik van een zelf gefabriceerde batterijvoeding, op hoofdlijnen bestaande uit tien oplaadbare NimH penlites, twee LM317T spanningsomvormers voor de Cyo en het achterlicht, een schakelaar en een aantal aansluitbussen. De 12V LED spot bleek in de praktijk goed om te kunnen gaan met wat hogere en lagere spanningen dan 12V, dus daar was geen spanningsomvormer voor nodig. Voor het opladen van de penlites maakte ik gebruik van een snellader om de in serie geschakelde penlites op te laden zonder dat ze daarvoor uit de voedingsdoos gehaald moesten worden.

In de praktijk bleek de hiervoor geschetste oplossing prima te functioneren, zowel qua lichtopbrengst als qua betrouwbaarheid. Wel bleek dat de door de spanningsomvormers geleverde spanningen na verloop van tijd afweken van de waarden die ik had ingesteld. Mijn vermoeden was dat de instelbare weerstanden in de spanningsomvormers door de trillingen op de fiets langzamerhand verliepen. Daarom heb ik de variabele weerstanden vervangen door weerstanden met een vaste waarde, en dat bleek een hele verbetering.

Na de verkoop van de Fuego (en de bijbehorende verlichting) heb ik weer voor een zelfde oplossing gekozen, met als verschillen dat ik als achterlicht een B&M Toplight Line plus 323 ALT 6.5V heb gemonteerd, en de Cyo schakelbaar heb gemaakt vanaf het stuur. Door de Cyo uit te schakelen kan de actieradius van de verlichting bijna worden verdubbeld.

Figuur 1 is een soort schema van de gebruikte componenten en hoe deze aan elkaar geknoopt zijn. In dat schema heb ik bij de B&M lampen aangegeven welke waarden ik voor de weerstanden R2 en R3 in de spanningsomvormers heb gebruikt. Voor de berekening van die waarden heb ik de informatie op http://www.circuitsonline.net/schakelingen/97/voedingen/mini-lm317-voeding.html gebruikt, waarna ik waarden iets heb bijgesteld op basis van de in de praktijk geleverde spanningen. Figuur 2 is het binnenwerk van de batterijvoeding zoals ik deze op de Nazca Fuego heb gebruikt. Van het binnenwerk van de voeding op de trike heb ik helaas geen foto gemaakt, maar die is vrijwel gelijk.

Figuur 1 - schema

Figuur 2 - binnenkant batterijvoeding

Figuur 3 toont hoe de koplampen op de trike gemonteerd zijn.

Figuur 4 is afbeelding van het gekozen achterlicht, de B&M Toplight Line plus.

Figuur 5 is een foto van de voedingsdoos, en laat zien hoe deze met spanbandjes is vastgemaakt onder het zitje. Wat deze afbeelding niet laat zien is dat ik aan de onderkant van het zitje en aan de bovenkant van de voedingsdoos klittenband heb aangebracht om er voor te zorgen dat deze op zijn plek blijft zitten.

Tot slot is in figuur 6 de stuurschakelaar van de B&M Cyo afgebeeld. Deze is met dubbelzijdige plakband op de linkerremgreep geplakt.

Figuur 3 - koplampen	Figuur 4 - achterlicht
Figuur 5 - batterijvoeding	Figuur 6 - stuurschakelaar voor Cyo

P.S. Dit bericht is achteraf gepubliceerd op 29-07-2011.